Met hoogte en dieptepunten

20 Oktober, Kiriri, Burundi

Het afgelopen jaar is  – op zijn zachts gezegd – een bewogen jaar geweest. Zoals velen van jullie weten, was en is het alles behalve makkelijk om te settelen en te werken in Afrika. Zoveel dingen gaan hier anders dan wat wij zijn gewend en dat zorgt ervoor dat je heel vaak het gevoel hebt buiten je comfort zone te zijn.

Op de motor de berg op en af

Terwijl ik (Laura) deze blog schrijf, ben ik aan het wachten op Jochem die met een Burundees een motor aan het zoeken is voor ons om van de koffiefarm terug te gaan naar Bujumbura. We zitten alleen midden in een storm, waardoor dat geen 10 minuten duurt, maar zo’n uur. Dat klinkt misschien lang, maar ‘wachten’ is hier onderdeel van het leven geworden. Waar wij als Westerse mensen daar vaak heel onrustig van worden, zitten hier nog 2 Burundese collega’s gewoon voor zich uit te staren. Gewoon even zijn om na te denken of misschien wel helemaal niet. Één van de velen lessen die wij het afgelopen jaar hebben geleerd (en nog aan het leren zijn). Het woordje ‘moeten’ wordt maar al te vaak gebruikt in het westen, maar van wie ‘moeten’ wij eigenlijk zoveel? Mogen we niet wat vaker gewoon even zijn zonder iets op dat moment te moeten?

Ondanks dat het op zoveel momenten ingewikkeld was en we elkaar vaak hebben aangekeken met de vraag: ‘zullen we er niet gewoon mee stoppen?’, kijken we ook met enorme dankbaarheid terug op het afgelopen jaar. Wat hebben wij veel geleerd van het werk dat wij doen en de mooie relaties die we hier hebben opgebouwd. We beseffen ons heel goed dat we dit alles niet zonder jullie hadden kunnen doen. Daarom delen we graag onze punten van dankbaarheid met jullie:

  • Wij zijn onwijs dankbaar voor alle relaties die we hebben opgebouwd hier in Burundi en ook met mensen in Zambia. Volgens Westerse werk maatstaven voelt het soms alsof we heel weinig ‘bereiken’ hier in Afrika. Maar in een cultuur waar alles draait om het hebben van relaties, hebben we eigenlijk een bijzonder succesvol jaar achter de rug. We kunnen echt in dankbaarheid zeggen dat we een goede band hebben met onze Burundese collega’s, Jochem met zijn voetbalteam, wat losse vriendschappen met Burundesen, met een groep mensen van Turkse, Irakese en Indiaase afkomst en met goede vriendschappen binnen de expat-community.
  • Wij zijn ook heel dankbaar voor alle persoonlijke lessen die we hebben mogen leren: een stukje ontspanning en loslaten, God op een andere manier leren kennen, accepteren dat alles anders loopt, meer leven met de dag, dankbaar zijn voor de kleine dingen en nog zoveel meer. We beseffen ook dat er op deze punten nog enorm veel te leren is, maar zien ook bij elkaar de enorme groei die we hebben doorgemaakt.
  • We zijn dankbaar voor een heerlijk ‘thuis’ in Burundi. We genieten ervan om thuis te zijn en thuis te komen.

 

Ugali (Lokaal brood) maken 

Jochem’s voetbal vrienden

Vogel spotten in Rwanda

  • We zijn dankbaar dat we door zoveel mensen financieel en emotioneel worden gesteund en ervaren het als onwijs bijzonder hoeveel mensen om ons geven en ons steunen.
  • We zijn dankbaar voor de prachtige dingen die we hebben mogen zien in (Oost) Afrika. Wat een prachtig continent! Wie weet beginnen we ooit nog een reisbureau 😉
  • We zijn dankbaar dat we zover zijn gekomen met de taal. We zijn er bij lange na nog niet, maar dat we onszelf duidelijk kunnen maken in zo’n vreemde taal is te gek. En dan met name de reacties van de Burundese (je hebt er zo 20 om je heen staan die wel even een blanke Kirundi willen horen praten).
  • We zijn dankbaar voor onze gezondheid. Ondanks dat we allebei voedselvergiftiging hebben gehad en misschien wat vaker moe zijn dan normaal, zijn er nog geen ziekenhuisbezoekjes geweest.
  • Wij zijn dankbaar voor een ontzettend leuk bezoek van Ronald en Annemarie, waarmee we samen een aantal dagen door Rwanda zijn gereisd.
  • Het eindelijk ontvangen van een 2 jaren visum.

Nog even een kort update hoe de afgelopen tijd ons is vergaan:

Het blijft soms voor ons best zoeken hoe we nou zo productief mogelijk kunnen zijn in een land waar alles soms zo langzaam gaat. Gelukkig heerst er openheid met onze leiders en hebben we dat ook met hun kunnen bespreken. Elke week gaan we weer een klein stapje vooruit met het opzetten van de essentiële oliën business. We hebben ook onze eerste batch eucalyptus gedraaid. De manager pakt echt super goed op wat wij hem leren en doet echt al super veel zelfstandig, wat enorm motiverend voor ons is om te zien.

We zijn ook begonnen met de Engels lessen voor 5 collega’s. Zo’n 2 a 3 keer per week leren wij hun Engels vanuit dezelfde methode hoe wij Kirundi leren. Vooral een actieve manier. Dit is voor hun heel anders dan hoe ze gewend zijn dingen te leren, maar we krijgen positieve feedback. Het is ook een hele goede manier om onze relatie met hun te versterken. We hebben deze week na de les ook met ze alle een Burundese maaltijd gemaakt en gegeten.

De koffiebrander zou deze maand komen, maar ook dat loopt weer even anders. We zijn nu in afwachting wanneer de brander gaat komen, maar hopen natuurlijk dat die er zo snel mogelijk is!

De eerste batch Eucalyptus olie

Engels les geven

We hebben jouw gebed hard nodig om Gods glorie groter te maken in het werk wat we mogen doen. Wil je daarom bidden voor het volgende?

Gebedspunten

  • Voor verdere ontwikkelingen bij Migoti, waar we tot zegen mogen zijn van de lokale staff en de boeren.
  • Een zegen over de start van zowel de  koffiebranderij en de essentiële oliën productie.
  • Het werk en leven vanuit Gods kracht doen en luisteren naar zijn stem tijdens het gehele proces van opbouwen van de relaties en het werk.
  • Een zegen over het land Burundi, de bevolking en de overheid. 
  • Dat de staff snel mag vorderen in het leren van engels. 
  • Voor mogelijkheden om het evangalie te delen met de mensen om ons heen.

Dankpunten

  • Voor het herintegreren in Burundi en de relaties die we mogen opbouwen en onderhouden.
  • Voor de progressie die we maken met Kirundi.
  • Voor de persoonlijke ontwikkeling van het afgelopen jaar. 
  • Voor het ’thuis’ gevoel in Burundi.
  • Voor ieders financiële en emotionele steun.
  • Voor onze gezondheid.
  • Voor het bezoek van Ronald en Annemarie.
  • Voor het ontvangen van een 2 jaren visum.

Wilt u liever geen email met onze nieuwe update, laat dan gerust je naam achter.